از قدیم الایام گفته اند که عقل سالم در بدن سالم است و هر انسانی برای ادامه حیات و داشتن بدنی سالم همراه با سلامت روانی باید همواره مراقب خود در برابر شرایط محیطی که پر است از عوامل تنش زا از قبیل؛ اضطراب، استرس و ... باشد.

این عوامل می تواند مخل آرامش فرد در زندگی اجتماعی شود و به تبع آن سلامت جسمی او را تا مرز نابودی پیش برند.

با توجه به نوع زندگی امروزه که حاصل نوعی زندگی ماشینی است افراد فاقد تحرک لازم می شوند و این عاملی است برای تجمع چربی و چاق شدن و باز به تبع آن بیماریهایی از قبیل؛ دیابت، چربی خون، اوره خون و...


بنابراین ورزش در روزگار امروز می تواند تضمین کننده سلامت جسم و روح آدمی باشد زیرا علاوه بر اینکه از تجمع کالری های اضافی جلوگیری می کند باعث می شود که فرد هنگام فعالیت ورزشی دور از تنش های روزمره بوده و حتی در اوقات غیر ورزش نیز باعث کنترل بیشتر اضطراب و استرس شود.


براساس گفته پزشکان اضطراب و استرس باعث می شود که سیستم ایمنی بدن افراد مختل شود و در نتیجه رادیکالهی آزاد به تولید سلولها سرطانی مبادرت ورزند که یکی از راه های جلوگیری از این واقعه تنها ورزش می باشد.


یادمان باشد که ورزش کلید سلامتی است و سلامتی بزرگترین هدیه خداوند است، پس بیایید برای داشتن جسمی سالم و روانی توام با آرامش در تمام مراحل زندگی همیشه و همیشه ورزش کنیم.

آثار ورزش را می توان در بسیاری از مراحل زندگی مشاهده نمود که عبارتند از:

آثار فردی ورزش


ورزش، بر جنبه های گوناگون فرد اثرمی گذارد. حرکات ورزشی، از یکسو قدرت و توانایی جسمانی

ورزشکار را افزایش می دهد و از سوی دیگر، باعث سلامت بدن انسان می شود؛ نعمتی که به تعبیر

امام علی علیه السلام از زیادی مال بهتر است. ورزش همچنین به تعادل جسم و جان آدمی می

انجامد.

آثار روانی ورزش


ورزش، همان طور که بر جسم آدمی تأثیر می گذارد، بر روح و روان او هم تأثیر دارد. یکی از نتایج مفید

ورزش بر روی شخصیت افراد، افزایش اعتماد به نفس است. ورزشکاران موفق، خود ساخته بوده و در برابر

مشکلات، مقاوم تر هستند. از دیگر نتایج روانی ورزش، افزایش شور و نشاط ورزشکار و امید به آینده

اوست. آدمی، با ورزش کمتر به دام وسوسه و گناه می افتد و به عادت های زشت، مثل اعتیاد دچار

نمی شود. از دیگر آثار روانی ورزش، ویژگی ضدّ خمودگی و افسردگی آن است. ورزش، ورزشکار را

سرزنده ساخته و او را در برابر دلمردگی بیمه می کند.

آثار اجتماعی ورزش


انسان، موجودی است که فقط با زندگی جمعی به سلامت به مقصد می رسد و فرد گرایی و انزواطلبی،

با ذات او در تضاد است. برای رسیدن به این روح جمعی و همبستگی عمومی، راه های مختلفی وجود

دارد. یکی از این راه ها، ورزش کردن است. ورزش، موجب گسترش روابط گروهی می شود. در ورزش

های گروهی، بدون هماهنگی و دوری از خودخواهی، نمی توان به موفقیت رسید و این خود باعث

تقویت روح جمع خواهی افراد می شود. همچنین، ورزش موجب گسترش حس یکرنگی و همگرایی در

افراد می گردد. برای تیم شدن و تشکیل گروه منسجم ورزشی، باید از خود گذشت و «من»ها را به «ما»

تبدیل کرد.