دلم می خواهد زندگی را از زاویه ای دیگر ببینم.دوست دارم نگاه هندسی به زندگی داشته باشم ومحیط پیرامون خود رابادیدی نو محاسبه کنم.دلم می خواهد مساحت عمرم را بسنجم وبه شخصیتم شکل مناسبی بدهم.می توانم زندگی را مربعی فرض کنم که اضلاع آنرا ایمان ،هدف،امیدوعشق تشکیل داده اند یا مثلثی که زاویه های آن علم،ایمان وانسانیت باشد.می توانم مرکز دایره حیاتم را انتخاب های خوب قرار دهم.چرا سطحی بیندیشم؟وقتی دوست دارم به افکار وزندگیم عمق دهم ومی توانم حجم معنویتم را افزون سازم.من می توانم از نقطه های خط عمرم خطی مستقیم در جهت خوبی ومهربانی ترسیم کنم.من دلم می خواهد زندگیم بر قاعده پاکی استوار باشد واز میان خطوط ،خط های شکسته و منحنی را برگزینم؟من می توانم منشوری با شم شفاف که از هر سو جلوه ای خاص دارد.منشوری که نور را به راحتی تجزیه می کندوفضا را با رنگهای دلپذیر وجذاب  محبت ،امید ،عشق وعرفان می آراید.